Zwis krasnala

Język nasz jest giętki i elastyczny, i mieści w sobie wiele znaczeń i mniej lub bardziej ukrytych skojarzeń. Płynie wartkim nurtem jak rzeka, a co z niej można wyłowić, cóż, to zależy ;)

Szczególnie precyzyjnym być należy w przypadku rozmów prowadzonych za pomocą elektronicznych środków przekazu pisanego. Czasem nawet cały zestaw buziek nie pomaga. Właśnie podczas takiej rozmowy na fb narodziła się czapka o niezwykle urokliwej nazwie, która ma tu dziś swoją premierę :)

Miesiąc temu Koleżanka poprosiła, żebym zrobiła dla niej czapkę, taką „po mojemu” i „bardzo kolorową” a także „im bardziej zwariowaną tym fajniej” oraz dodała wiele, wiele miłych słów pod adresem mojej twórczości, których jedynie przez wrodzoną skromność nie będę tu cytować ;D Pozostało tylko ustalić z grubsza ogólne kwestie techniczne, w tym m.in. kształt czapki. W tym celu zadałam pozornie proste i niewinne pytanie: „Raczej dopasowana na długość czy zwis a la krasnal?”. No i popłynęłyśmy… Niepohamowany wybuch wesołości u Koleżanki był bezcenny :) Użyto wielu buziek. I wielu słów, których nie mogę tu zacytować ;) I nie było innego wyjścia, jak tylko ochrzcić nową czapkę urokliwą nazwą „Zwis krasnala”.

Jak przytomnie zauważył Pan Mąż, zwis krasnala winien posiadać dwa pompony. Ale przyjmijmy, że krasnale są istotami z innego, magicznego świata, i mogą mieć trzy pompony. A co! ;D

Dane techniczne:

Wzór: własny.

Włóczka: Jawoll Superwash, podwójna nitka.

Druty: 3,5.

Czas: oj długo, bo było dużo prucia. Ze dwa tygodnie.

Uljhan Beanie nr 2

W zasadzie tekst mogę przytoczyć niemal słowo w słowo z wpisu z listopada 2016 roku, z tą różnicą, że użyłam włóczki Nepal Dropsa w nieco innych kolorach.

Ciekawe, kiedy Najmłodszy i ją zgubi? ;D

Uniwersalne krzyżyki

Podobno nic w przyrodzie nie ginie, tylko zmienia właściciela. Miesiąc temu miałam przygotowany tekst o uniwersalnych krzyżykach, ale jak przyszło co do czego, czyli konkretnie do publikacji, to wsiąkł. I mimo intensywnych trzydniowych poszukiwań nie odnalazł się. Pozostawiam Szanownych Czytelników (i siebie) z pytaniem: u kogo zatem się odnajdzie? Ta niewiedza jest trochę przerażająca, o jeśli tą osobą będzie np. mój Szef? ;) Tu można pociągnąć temat i przywołać prawa Murphy’ego, ale nie o tym chciałam…

Chciałam o uniwersalnych krzyżykach. Bo jest tak, że chyba niemal każdy wzór czy motyw opisany krzyżykami, obojętnie w jakiej technice: tkania, drutowania, szydełkowania czy haftu, da się w miarę swobodnie przełożyć na pozostałe. Uwielbiam tą wielowymiarowość sztuki rękodzielniczej :) Wszystko można łączyć i dzielić zarazem.

I bardzo się cieszę, że jako tako daję sobie radę z wszystkimi czterema sposobami wykorzystania krzyżyków :)

Tak jak planowałam, do utkanego w grudniu zielono-zielonego szala, który zaprezentowany został dumnie w inaugurującym rok 2018 wpisie, zrobiłam czapkę.

Najpierw z wzoru tkackiego wyekstrahowałam motyw na czapkę.

Czapkę zrobiłam na drutach, ale sam motyw został wyszyty :)

A dla urozmaicenia i podkreślenia nawiązania kolorystycznego do szala, brzeg czapki zrobiłam brioszką.

Tylko zima znów gdzieś zaginęła w całej akcji :D

Na pocieszenie śpiąca słodkim snem niewiniątka Bestia.

Jest zima – jest czapka

I wszystko pięknie się zgrało :) Zima w końcu się pojawiła, a wraz z nią skończyłam czapkę znakomicie dopełniającą ostatnio utkany szal. Czapka powstała według własnego pomysłu, i co więcej – wyszła dokładnie taka, jaką sobie wymyśliłam. Ma podwójne nauszniki oraz brzeg. Jestem z niej bardzo zadowolona :)

Razem z szalem stanowi fantastyczny komplet. A co najważniejsze – wyglądam w nim jak człowiek ;)

Dane techniczne:

Wzór: własny

Materiał: Jawoll Superwash (Lang Yarns) oraz własnoręcznie farbowany Lifestyle (Zitron)

Druty: 2,5

I jeszcze słowo o markerach. W trakcie drutowania czapki wpadłam na pomysł zrobienia markerów. Do tej pory jako markerów używałam kawałków włóczki, ale było to bardzo niewygodne. W drodze nagłego olśnienia ;) wykorzystałam małe agrafki, którymi przypinane są metki do ubrań (które to agrafki pieczołowicie gromadzę teraz-już-wiem-po-co) oraz guziki odcięte od T-shirtów wykorzystanych do tkania dywaników (teraz-też-już-wiem-po-co). Rozwiązanie proste i genialne, i na pewno nie wpadłam na nie pierwsza, ale przede wszystkim praktyczne i estetyczne. Markery spisały się świetnie.