Lniany szal

Duży, lekki i kolorowy.

Przydaje się w cieplejsze dni, ale gdy trzeba, skutecznie chroni przed chłodem i osłania przed zimnym wiatrem.

Niezastąpiony len. Jest ze mną codziennie :)

Wymiary: 190cm x 50cm.

 

Mirrored Minarets

Współpraca z lnem układa się na razie bardzo dobrze. Cały czas, w niezbyt szybkim tempie, ale za to systematycznie, testujemy swoje możliwości i wytrzymałość.

Oto kolejny szal, wzór Mirrored Minarets z Handweaver’s Pattern Book Marguerite Porter Davison. Szerokość 24 cm, długość 176 cm + frędzle 2x9 cm.

Te zdjęcia lepiej oddają kolorystykę.

Tkanie przebiegało bez większych zgrzytów i emocji, choć było bardzo, bardzo żmudne. Z rozrzewnieniem wspominam czasy kwadratowego swetra, którego produkcja wprawdzie pełna była niespodzianek i zwrotów akcji, ale dzięki temu mogła powstać wspaniała opowieść ;D A teraz nic – zupełnie nie ma o czym pisać ;)

Szal bardzo długo zajmował krosna. Dzięki kilku wolnym dniom podczas długiego majowego weekendu zdołał je już szczęśliwie opuścić. Ale że przyroda nie lubi próżni, jego miejsce jeszcze tego samego dnia zajęła kolejna, tym razem szersza, lniana osnowa.

Nieśmiały powiew wiosny

Wraz z pierwszym, bardzo nieśmiałym jak na razie, powiewem wiosny, nadeszła pora na lżejsze tkaniny. Na krosna powrócił len, lecz tym razem niekrochmalony :) Po ładnych kilku tygodniach tkania (tak; praca w pracy, choroba, lenistwo, lenistwo, lenistwo, praca w ogródku – mniej więcej w tej właśnie kolejności) len przemienił się w szal. Tkało się go całkiem przyjemnie, a wszystkie nici osnowy szczęśliwie dotrwały w całości do końca.

Czasem aż było trudno oderwać się od warstatu. Bestia pilnowała, żebym nie wstawała za często ;)

I jeszcze kilka zdjęć z etapu tkania. Zaznaczam, że jeszcze nigdy nie udało mi się tak porządnie przygotować osnowy jak tym razem ;)

Wymiary: długość 184 cm + frędzle po 9 cm, szerokość 26 cm

Materiał: potrójny len.

W planach kolejne dwa :D